Mbi trupin tënd lundroj në mendime . Një ekstazi verë e kuqe , më çorodit mëndjen nga kënga e bukur e një dlirësi dashurie

Një zë që jehon duke eu përplasur në vetëdijen e sa e sa grave, të cilat shuhen në heshtjen e tyre pa mundur ta dëgjojnë atë oshëtim eterne që vërshon në gjakun e tyre për t’u bërë limfa e kohës.

 

MBI TRUPIN TEND

Nga Mirela Terziu

 

Mbi trupin tënd lundroj në mendime . Një ekstazi verë e kuqe , më çorodit mëndjen nga kënga e bukur e një dlirësi dashurie

Ti vallë çje , njeri o perëndi që më ngujove në rrahje të djersitura epshi

nën lëkurë ndjej edhe lotin të thahet kur qan nga lumturia si ylberi mbas shiut

Ti një marrëmendje , një dehje mbi dehje , ti , një mallkim i një dhëmbjeje

Një tufan i ëmbël me një erë të këndshme,

përkëdhelja më e bukur e një burri ku çon hyjninë e tij në lumturinë e përskajshme

Aty më lër të lutem dhe pak të lutem,

aty ku nuk ka vdekje veç rënkime qiejsh të hapur

Aty harroj çdo gje , çdo livadh vuajtje

ku të vuaj për ty më pëlqen të vuaj

Aty jam unë dhe buzët e mija që flasin dashuri në trupin tënd të timin tani

duart që kërkojnë lumturi në këtë shtrat të urryer ku dashuria xhelozon për të si një e marrë e humbur

Kështu është jeta , lot dhe dhembje dhe pak lumturi , sa pak…

Prandaj kur jam aty nuk mendoj gjë tjeter veç për timen vet , në shpirtin e lirë të udhëtojë në ëndrra

Aty jam grua , aty ndjehem grua

Aty i fatlum je në krahët e mija me thirrje të ëmbla dhe rënkime zemre